PNU-NL IS MY HOME, THE UNIVERSITY I BELONG!

daraxxiblog

13933384_877670522377287_321451669_n

Choosing an ideal university is one of the hardest decision I made and ofcourse of every student also. It should meet the standards of a person wanting to become a successful someday. It must have securities and establishments, complete facilities, instrumentalities of learning and well-trained faculties.

Above-mentioned kind of ideal university is possessed by Philippine Normal University North Luzon. A university that helps students to think, to explore, to be curious, to investigate, to discover, and most of all, to appreciate the beauty of knowledge. The university has strategically placed as one of the most reapected teacher training institution in the region. It is known as the Indigenous People Education Hub. The university embraces the cultures, pratices, beliefs and traditions of every indigenous people. The professors are highly educated, skillful, and well-respected. They share their ideas, capabilities and skills in every students. They motivate us to be a good model…

View original post 87 more words

Sa Iyong Paglisan

DSCF2547

Laman ako ng iyong laman

Dugo ako ng iyong dugo

At di maipagkakaila kailanman

Na Mag-ama talaga tayo

Mula nang ako’y magkaisip

Aking naramdaman na

Pagmamahal mo sa akin na dakila

Magpakaylaman nakakitil sa puso’t isip.

Ngayong wala ka na oh! Papa

Palagi akong tulala

Paano na an gating mga pangarap?

Paano mo pa matutunghayan ang pagtatapos ko?

Noong huli kitang nakita

Anong sakit ang nadama

Papa! Papa! Ang isinisigaw ko

Pero wala ka na… iniwan mo na ako.

Masakit, napakasakit sa isang tulad ko

Di mo na makikita pa ang pagtatagumpay ko

Ikaw man ay lumisan sa mundong ito

Tandaan mo buhay ka sa alaala’t puso ko.

Paano ako magmamartsa?

Kung ang puso ko ay nangungulila

Paano ako ngingiti?

Kung di na kita makikita pa.

AIaala ko sa iyo aking papa

Ang aking tagumpay at diploma

Mahal kong ama

Nawa’y sa pagtatapos ko ay maligaya ka.

Ngunit, paano na ang mga plano natin?

Paano na kaming magkapatid?

Paano na ang aking mama?

Paano na ang ating pamilya?

Ang Aking Bag

Sa unang pagyapak ko sa LNHS ako’y naninibago,. Hindi sa dahil ito ay isang pampublikong paaralan kundi dahil sa aking bag na napakagaan dahil hindi katulad ng dati kong bag na madami ang laman. Isa pa, napakalapit ang bago kong paaralan kumpara sa dati.

Pagpasok ko sa gate ng paaralan, ako ay nanibago sa dami ng mag-aaral. Noong una, ako ay nahihiya, sabi ko sa sarili ko “bagong paaralan, bagong kamag-aral, bagong adjustment”. Sa kabutihang palad ako ay nakapasok sa Special class at nasa top 3 ako. Sabi ng iba ay teacher daw ang mama ko sa paaralang ito kaya ako ay nag top 3. Ito ang dahilan kaya ako nag-aral ng mabuti, gusto kong ipakita sa kanila na talagang kayang ko ang maging top 3. Mula noon hindi na ako natanggal sa ranking. Naging very fruitful ang buhay ko dito sa paaralan. Marami akong mga friends, true friend and some are not but thanks pa din sa lahat ng friends ko dahil they are part of my growing. Palgi akong nakikisali sa mga paligsahan kahit alam ko na sometimes matatalo ako. Dito rin sa paaralang ito ko nakilala ang unang nagbigay kulay sa buhay ko bilang teenager. Maraming mga trials din ang aking naranasan pero kinakaya ko ito dahil matatag ako. Nadevelop din ang pagiging fighter ko in a nice way. Although shy type ako, pinipilit ko pa din itong malampasan kaya sa loob ng four years sinubukan kong makisali sa lahat ng extra (kahit di ko kaya) just to overcome my shyness. One tragedy happened in my life, dito ko napatunayan kung gaano ako kamahal ng mga classmates and friends ko. They lift me up, they want to make me happy. I appreciated this very much kaya sabi ko sa sarili ko, I am not alone. The whole population of this is school was my family.